Op initiatief van de toenmalige R.K. Werkliedenvereniging “St. Joseph” is Harmonie St. Caecilia op 21 februari 1921 in de bovenzaal van het toenmalige Cafe de Pippel opgericht.

Het eerste bestuur bestond uit Willem Pruyn, voorzitter, en de bestuursleden Grad en The Vermeulen. Als eerste dirigent werd B. Gertsen uit Huissen aangetrokken. Onder de Angerense bevolking werden aandelen van 5,00 gulden uitgegeven. Dit bracht in totaal 600,00 gulden in de verenigingskas, zodat de jonge vereniging instrumenten kon aanschaffen. De Harmonie presenteerde zich voor de eerste maal aan de Angerense gemeenschap tijdens de Angerense Umdracht. Om te overleven heeft de Harmonie gedurende haar bestaan altijd acties moeten voeren om de verenigingskas te spekken. Een kleine anekdote uit de jaren dertig, de crisisjaren, mag zeker genoemd worden. In 1935 werd tijdens een rondgang door het dorp het respectabele bedrag van 8,75 gulden opgebracht. Tijdens deze rondgang sloeg men echter door het vel van de grote trom. De reparatie kostte 10,00 gulden. In 1936 werden de eerste “uniformen” aangeschaft. Doordat het nog steeds crisistijd was, konden er alleen maar petten gekocht worden. Het werd wel als een hele verbetering ervaren, want men was nu als Harmonie herkenbaar.

De Tweede Wereldoorlog was ook voor de Harmonie een echte ramp. Alle instrumenten werden vernietigd. Door het gemis van instrumenten dreigde de vereniging dood te bloeden.Het gemis van een Harmonie werd gevoeld in het dorp. Rondom de feestelijk inhuldiging van de paters Bonekamp en Wieland, werd de Harmonie en in het bijzonder Berntje Borgers aangespoord om de vereniging nieuw leven in te blazen. Voor de inhuldiging van beide paters werd een beroep op de harmonie van Duiven gedaan om de muzikale omlijsting te verzorgen. Bij de rol van Berntje Borgers in het bestaan van de Harmonie willen wij even stil blijven staan. Gedurende zijn hele leven heeft hij zich ingespannen voor de Harmonie. Op de deel van zijn huis werden de wekelijkse repetities gehouden. Menige muzikant heeft in zijn woonkamer muziek leren maken. Men kan gerust stellen dat zijn huis decennia lang het clubhuis van de Harmonie is geweest. En dit clubhuis werd gratis ter beschikking gesteld. Hij is ook de stimulator geweest van de verjaardagsacties en organisator van diverse festiviteiten, zoals het veertig en vijftig jaar bestaan van de Harmonie. De Harmonie was Berntje en Berntje was de Harmonie. Zijn vrouw Door was hierbij zijn morele steun. Naast Berntje Borgers mag in die tijd ook Grad Vermeulen als een van de stuwende krachten achter de Harmonie genoemd worden. Hij is er vanaf de oprichting actief bij betrokken geweest. Hun inzet werd dan ook beloond met de onderscheiding in zilver in de orde van Oranje Nassau. br> In de jaren vijftig en zestig verovert de Harmonie zich een plaats in de gemeenschap. Ze krijgt in die tijd veel steun van de bevolking en de gemeente. Dit blijkt uit het feit, dat met de steun van burgemeester W. v. Elk op 8 oktober 1961 een actie tot aanschaf van nieuwe uniformen opgestart wordt. Deze uniformen werden op 23 maart 1963 door Jan Vermeulen en An Buurman-Teunissen namens de Angerense bevolking aan de Harmonie aangeboden. Door middel van een oud-papier en een oud-ijzer actie kon de Harmonie op 9 mei 1964 voor een bedrag van 350,00 gulden overgaan tot de aanschaf van een vaandel. Na 14 jaar trouwe dienst werden deze uniformen in 1977 vervangen door nieuwe uniformen.De Harmonie stond aan het begin van een bloeiende periode in haar bestaan. De Harmonie was niet alleen in Angeren actief. Zij nam in het begin van de 80-er jaren enkele malen deel aan de processie in Erica (Drenthe). Leden die al wat langer bij de vereniging zitten, hebben hier leuke herinneringen aan overgehouden.In 1987 besloot de Harmonie om de niet meer zo moderne uniformen (bruine pakken met gele stropdassen) te vervangen en op het voorjaarsconcert van 1988 presenteerde de gehele vereniging zich in een nieuw uniform.

Eind jaren 80 klom onze tambourgroep steeds hogerop. Het niveau werd langzaam, maar zeker steeds hoger. De groep was goed op elkaar ingespeeld. Er werden diverse succesvolle concoursresultaten behaald, waarvan het hoogtepunt in 1992 het tweevoudig Nederlands kampioenschap was. Gedurende de jaren 80 en 90 is het instrumentarium op vele fronten uitgebreid en verbeterd. Dit was nodig door het groeiende aantal leerlingen en de hogere eisen die aan instrumenten werden gesteld. En uiteraard doordat instrumenten na vele jaren gebruik ook eens aan vervanging toe zijn. In samenwerking met het actiecomite van de Harmonie werden sponsors gevonden en werd telkens een deel van het instrumentarium vervangen.

Halverwege de jaren 90 kwam onze Harmonie in een grote depressie terecht. De drumband werd opgeheven nadat het grootste gedeelte van de leden had aangegeven te willen stoppen. Het bestuur bestond destijds slechts uit 4 leden en het was voor hen onmogelijk om de kar alleen te blijven trekken. Ook het ledenaantal was schrikbarend teruggelopen. In het harmonieorkest zaten op een gegeven ogenblik nog slechts 15 muzikanten. Het bestuur besloot te onderhandelen over een eventuele fusie met de Stedelijke Muziekvereniging Huissen. Na diverse onderhandelingen werd er voor proef een paar maanden in Huissen gerepeteerd. Toen er dan toch een beslissing moest vallen besloten de leden uiteindelijk toch dat dit niet de weg was die men wilde gaan. Er werd besloten terug te keren naar Angeren. Maar de Harmonie was nog niet gered! We kregen ondersteuning van muzikanten uit Doornenburg en van de Volharding uit Huissen. Een wisseling van dirigent en het 75-jarig jubileum van de Harmonie waren voor de leden de aanzet om toch hun schouders er weer onder te zetten. Heel langzaamaan krabbelde de Harmonie weer op uit het diepe dal. Het eerstvolgende jaar, na het 75-jarig jubileum, werd het bestuur uitgebreid van 4 naar 9 personen.

Er werden allerlei commissies ingesteld en de taken werden wat meer verdeeld.In deze tijd werd ook ons jeugdorkest geboren, wat later ons leerlingenorkest zou gaan heten door de komst van de wat oudere jeugd.In de opleidingen werd begonnen met volwassengroepjes. Er werd meer aandacht aan de leerlingen besteed. Ook de samenwerking met St. Bavo werd steeds verder uitgebreid. Doordat de Harmonie geen tambourgroep meer had, was men op de weg afhankelijk geworden van het schuttersgilde. Langzaam maar zeker wordt er steeds meer samengewerkt en overlegd.

Inmiddels bestaat de Harmonie 90 jaar en is een bloeiende vereniging met veel leerlingen. Langzaam aan begint het harmonieorkest ook wat te groeien en wordt het niveau van de muziek steeds wat hoger. Maar wat het allerbelangrijkste is: Het enthousiasme is weer terug in de vereniging en daar moet je het bij zo een hobby toch van hebben. We zijn er als harmonie trots op, wat we in de laatste  jaren hebben gepresteerd om van een “zieke vereniging” in de jaren 90, die op sterven na dood was, weer een gezellige bloeiende vereniging te maken, waar mensen als een grote vriendenclub met elkaar omgaan!